Aile büyüklerimiz; anneler, babalar ve ülkemizdeki birçok insan; okullarda "Allah" denilsin, çocuklar "Allah" desinler, küçüklükten kalplerine Lafza-i Celal nakşetsin istediler. Bununla beraber İslam sevgisi içlerinde dolaşsın, ziyadeleşsin; İslam’ın nuru ülkemizin tüm beldelerine nakşetsin istediler. Tam bir ümitsizliğe kapılmak üzereyken bir "Celal" çıktı içimizden ve tüm dünyaya "Allah (cc)" dedirtti. Birçok insanın yapmak istediğini Celal Karatüre Abimiz, "Kâbe’de hacılar hû der Allah," diyerek tüm dünyaya duyurdu İslam’ın sesini. Onun vesilesiyle islama karşı soğuk olan kapler tekrardan ısındı, içlerindeki iman sevgisi de ziyadeleşti. "Şüphesiz Rabbin, dilediğini hakkıyla yapandır." (Hûd Suresi, 107. Ayet) ayet-i kerimesinde de olduğu üzere, birçok konu hakkında Allah’tan başka kimse söz sahibi değildir.
Buradan şunu anlamaktayız ki İslam’a karşı olanlar olsa da yine Allah’ın dediği olur. Bir diğer ayet-i kerimede Yüce Allah (cc) bu konuya açıklık getirmektedir: "Ağızlarıyla Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar. Hâlbuki kâfirler istemese de Allah nurunu tamamlayacaktır." (Saf Suresi, 8. Ayet)
Velhasılıkelam; içimizdeki kâfirler istemese de Allah, İslam’ı yeryüzünde hâkim kılacaktır.